Het groen langs (snel)wegen, langs oevers, in bermen en plantsoenen lijkt vaak weelderig, maar het wordt daar steeds stiller. Nederland lijdt onder een ernstige achteruitgang van het aantal insecten en andere ongewervelden. Deze afname heeft grote gevolgen voor vogels, amfibieën en zoogdieren, die vaak afhankelijk zijn van ongewervelden als voedsel. Ook veel plantensoorten lijden door afname van bestuivers. Wetenschappers spreken al van een ecologische crisis. Die moeten en kunnen we keren. Veel aandacht gaat terecht uit naar het pesticidengebruik, de stikstofdepositie en de klimaatverandering. Echter, een andere belangrijke en niet te onderschatten oorzaak krijgt veel minder aandacht: het intensieve maaibeheer van het openbaar groen. Bermen en plantsoenen worden meerdere keren per jaar volledig gemaaid. Daarbij worden enorme aantallen ongewervelden gedood.
Veel insecten leven als ei, larve of pop in de kruidlaag. Zij kunnen niet vluchten voor de maaimachine. Bovendien verdwijnt daarbij keer op keer hun leefgebied. Juist deze dieren vormen samen met de planten de basis van alle voedselketens. Hun achteruitgang werkt daarom door in alle ecosystemen. De alarmerende afname van vogels als Huismus, Spreeuw en Merel laat zien dat deze ontwikkeling niet zonder gevolgen blijft.
Gelukkig kan deze ontwikkeling worden gekeerd en kunnen (semi)overheden snel en relatief eenvoudig grote ecologische winst boeken door het maaibeheer aan te passen. Regio-genoten Peter Bulsing en Thecla Wolfs zijn daarom een petitie gestart met een verzoek aan de Tweede Kamer. Doel is landelijk beleid voor ecologisch maaibeheer vast te stellen, waarbij:
– de maaifrequentie wordt beperkt tot een keer per jaar m.u.v. plekken die daardoor absoluut verkeersonveilig worden,
– daarbij minimaal 50% ongemaaid blijft. Zodat ongewervelden daarin hun levenscyclus kunnen voltooien
– uitgaande van het voorgaande haaks op de gradiënten, zoals dijken, taluds en oevers (rietkragenmeegenomen) wordt gemaaid. Leefgebieden aan de basis van een gradiënt kunnen immers sterk verschillen van die hogerop.
– de inrichting van het openbaar groen meer ruimte biedt aan de verschillende vegetatielagen en natuurlijke overgang daartussen. Hierdoor zal de biodiversiteit en de biomassa in het openbaar groen toenemen.
Minder maaien betekent minder kosten, minder verstoring en meer biodiversiteit. Teken jij ook?