Het is alweer een tijdje geleden dat ik door mijn goede vriend Koen werd uitgenodigd om iets heel speciaals te gaan doen: “Ik kreeg een tip dat er Velduilen in de buurt van Amstelveen zitten. Gaan jij en de kinder een keertje mee?”

Koen kennende moest dit wel een interessante plek zijn, en ik weet dat de kinderen altijd wel te porren zijn voor een bijzondere waarneming. Zelf had ik ook wel zin in een velduilen-twitch. Ik was de vogels daarvoor eigenlijk altijd zelf tegen gekomen: op Texel in de herfstvakantie, dwars door de Slufter ploegend in de tijd dat het eigenlijk al niet meer mocht. Maar ook in de buurt van of op de Zuidpier, als er één vanuit volle zee aan kwam vliegen en daarna op het strand neerstreek. De mooiste was denk ik de waarneming toen ik een seizoen Broedvogelmonitoring deed in de Groene Jonker, en ik op weg er naartoe in de berm ineens vlak voorbij een exemplaar reed. De vogel vloog enkele honderden meters vlak langs de auto. Te gek!

De middag met Koen was laat in de winter, er was sneeuw gevallen en het was vrij koud. Er zaten rietgorzen in de rietstengels verborgen. Ze lieten zich makkelijk benaderen. We liepen tussen de weilanden met z’n vieren richting het pad waar de uilen zich het vaakst lieten zien. In de verte zagen we een lichte schim wapperen: raak! De uil was erg ver, maar door de telescoop prima te zien. En er vloog er zowaar nog een rond! Deze maakte zijn rondes vaker boven de slootjes en besloot op zeker moment ook onze kant op te komen. En hoe zo’n uil dan vliegt.. met die brede vleugels, wapperend enkele meters boven de grond, met dat grote ronde hoofd speurend naar muizen en als ie dan beet heeft, ploft ie op de grond en hoop je dat al die moeite niet voor niks is..

Jaren later ben ik nog altijd verguld van die keren dat ik een velduil gezien heb. De vogels worden er helaas niet talrijker op. Toch kunnen ze zich, zoals het onlangs zelfs op het nieuws te zien was, ineens in groten getale vertonen op plekken waar het gunstig voor ze is. Vaak zijn ze dan ook even plotsklaps vertrokken als ze gekomen zijn.

Houd dus ogen en oren goed open voor deze enigmatische rover. Het zou zomaar kunnen dat je er eentje tegenkomt!

Christophe Reijman, voorzitter vogelwerkgroep Zuid Kennemerland.

PS: Dit jaar doe ik weer mee met de Texel Big Day, en het goede doel voor dit jaar zijn de nachtvogels van Texel (waaronder Kerkuil, Ransuil, Nachtzwaluw en Velduil). Je kunt ons weer sponsoren via de volgende link!