De wintermaanden zijn weer in volle vaart bezig en het begin van het jaar geeft voor veel vogelaars weer nieuwe energie om aan de lijstjes te werken: levenslijstjes, jaarlijstjes, maandlijstjes, weeklijstjes, daglijstjes, regiojaarlijstjes, noem maar op! Een bezoek aan alle biotopen van de streek hoort daar uiteraard bij. En dan is het wel zo prettig als je op de plaats van bestemming aankomt en dan weet dat er op zekere momenten, zekere soorten zijn die je er dan altijd gaat zien.

Zo is het me op de Zuidpier van IJmuiden nog nooit gebeurd dat ik geen Steenloper heb gezien in de winter. Deze kleine steltlopertjes, die op een dieet staan van allerhande weekdieren, vis en soms zelfs afval (of patat!), zijn dan te zien terwijl ze hun maaltje bij elkaar scharrelen, of wanneer ze gezellig met z’n allen van het zonnetje staan te genieten tussen de blokken van de pier. 

Ze zijn niet bepaald schuw, want op de plekken waar ze broeden komt haast geen mens, en van de vissers en vogelaars op de pier hebben ze niets te vrezen. Dan kunnen ze dus ook behoorlijk dichtbij je komen, zoals afgelopen zaterdag, toen ik een vogeltje zag dat steeds dichter bij ons vogelaars kwam, en haast tussen mijn benen door wilde lopen. Hij zat op zeker moment nog geen halve meter bij ons vandaan en bleef ons maar nieuwsgierig bekijken. Hij wilde er vast langs, maar wij stonden in de weg.

Op zo’n moment voel je je te gast in het leefgebied van een dier, en dat idee vind ik altijd een beetje confronterend. De intentie om een dier te verstoren hebben we eigenlijk nooit, maar we zijn er stiekem toch wel erg goed in. Uiteindelijk koos de vogel een klein omweggetje, en zijn wij weer doorgelopen. Volgende keer zal ik toch iets eerder opzij gaan voor hem.