Al na 8 cursusavonden is het zo ver!

Nou het is zover. Precies waar ik al bang voor was. Je zag het al aankomen. Er was geen houden aan. Het proces is gestart en lijkt onomkeerbaar. Niet te stoppen!! Menig manager is hierop gestruikeld. Het grenst aan muiterij: de vervolgcursus 2019 is van een groep voorzichtige, nette, zorgvuldig formulerende individuen verworden tot een hechte groep jongens en meiden van rond de 45-50 jaar, die met een grote dosis zelfvertrouwen, kritisch de vogelwereld inkijkt.

Foto Ton Lansdaal

Waar ik dat uit opmaak? Nou heel eenvoudig. Kijken en luisteren naar wat er binnen de groep gebeurt. We zijn nu acht cursusavonden bij elkaar. Het is op donderdagavond, 7 maart al duidelijk. In plaats van rustig af te wachten ploffen de cursisten op hun ‘vaste’ plekken in het instructielokaal aan de Kleverlaan en beginnen met een net gescoorde (gratis) kop koffie, met elkaar te discussiëren. Eef en Johan, onze eerbiedwaardige docenten, kijken vanaf de zijlijn, waarschijnlijk met kromme tenen, naar dit tafereel. “Zullen we beginnen!”, roept een overmoedige cursist. Zijn collega naast hem vraagt plotseling om spreektijd. Ongehoord allemaal en Johan staat het nog toe ook. Of de groep zin heeft in een WhatsApp-groep. Tuurlijk wil de groep dat. “Wat gaan we eigenlijk zaterdagochtend doen?” durft een andere cursist te vragen. “En waarom zo vroeg?”  Eef redt zich er goed uit. In heldere bewoordingen geeft hij een overzicht van die komende zaterdagochtend. De groep lijkt het te accepteren. Om de groep tegemoet te komen, beloofd Johan hen een gratis exemplaar van het zeer leesbare ‘Tussen Duin & Dijk’ van Landschap Noord-Holland.

Tijdens de quiz over broedvogels roept de groep het eerste wat in ze opkomt. Niet eerst rustig waarnemen wat je precies ziet, maar gewoon roepen. Jammer is wel dat de antwoorden bijna allemaal juist zijn. Ondanks de ‘chaos’ binnen de groep lijken ze toch een hoop te hebben opgestoken.  

En dan is het zaterdagochtend. De groep wringt zich door het toegangshek van de AW duinen. Onaangekondigd worden er subgroepjes gevormd. De noodzakelijke formulieren worden uit de handen van onze docenten gegrist en zonder duidelijk signaal verdwijnen de groepen tussen de bomen. Op zoek naar broedvogels. Voor Johan en Eef betekent dit niets anders dan haastig de subgroepjes volgen en hopen dat ze wat doen met hun tussentijdse adviezen. Wat horen we hier? vraagt Johan voorzichtig. Als uit een mond: “Makkelijk Johan, dit zijn Kepen en Vinken.” Didactisch op het juiste moment roept Eef plotseling: “Kijk een Havik!!”. De groep kijkt, op een enkeling na, volstrekt de andere kant op. De groep bepaalt ook nu weer. Ik heb dit schrijnende moment gelukkig op de foto vastgelegd anders zou u het niet geloven!.

Zelfs het voorstel met elkaar koffie te drinken, mondt uit in een oorverdovende stilte van verdwijnende groepsleden richting parkeerplaats. Zo eindigt een prachtige ochtend en mooie waarnemingen.

Voor Johan en Eef: hou vol!! Het zijn nog maar twee bijeenkomsten. Dan gaat deze groep  gewapend met een hoop kennis zelfstandig het veld in. En misschien zien jullie ze terug bij de BMP-cursus. Docenten u bent bij deze gewaarschuwd. Ton Lansdaal